woensdag 7 april 2010

Het ontrafelen der mysteries

Alles wat je wil. Ik geef je alles wat je wil. Maar dat kan ik je spijtig genoeg niet geven. Maak je maar geen illusies. De complexiteit van de situatie is ondoorgrondelijk. Ik vergeef en vergeet. Ik vergeet,ik veeg weg. Mijn hersencellen,hersenstammen,hersenspinsels en hersenwindsels zijn in de war. Een explosie aan ideeën, een implosieve depressie. Een extravisuele,introspectie in mijn ondoordringbare gedachtenweefsels. Want pijn is wat je voelt als je verliefd bent. Steevast stout en standvastig sterk. Ik stuur je een roos, een roos met doorns. Mijn bloed druipt van je handen. Je handen die langzaam door mijn haar strelen. Het onmogelijke voor het mogelijke houden, dat is mijn hobby. Ik denk dat ik dit kan oplossen, maar ik weet dat dat niet kan. Ik voel je bloed stromen door mijn aders, het voelt koud aan. Vroeger vond ik dat een goed gevoel, het voelde alsof ik écht leefde. Nu heb ik door dat dat niet zo is. Ik leef elke dag minder en minder.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten